Op zijn sterfbed vertelde zijn schoonvader een bijzonder verhaal. Het sieraad dat hij altijd droeg en nooit afdeed, was bedoeld voor twee mensen: zijn kleindochter en Maikel.

Het kruisje was voor zijn kleindochter. Het collier voor Maikel.

Het kruis had een diepe betekenis. Het was gemaakt van twee trouwringen: die van haar vader en moeder. Haar opa had deze ringen laten omsmelten tot een kruis, nadat haar ouders samen bij een auto-ongeluk om het leven waren gekomen. Zo droeg hij hun liefde altijd dicht bij zich.

Toen opa voelde dat zijn einde naderde, sprak hij zijn wens uit: zijn kleindochter zou het kruis krijgen, en Maikel het collier waaraan het kruis altijd had gehangen.

Omdat dit sieraad voor Maikel zo’n mooie herinnering en troost is, hebben wij het kruis opnieuw gemaakt. Van zijn eigen gouden sieraden. Zo blijft de betekenis behouden, in een nieuwe vorm.