Voor Gonnie en haar twee dochters, Maaike en Annemarie, mocht ik drie ringen maken.
Drie vrouwen. Verbonden door één man.
Hun man en vader: Ruud.
In elke ring wordt zijn vingerafdruk verwerkt.
Een afdruk om te voelen.
Een spoor dat blijft.
Gonnie koos voor een palladium ring,
met twee fijne geelgouden draadjes, haar twee kinderen, altijd met haar verbonden.
De vingerafdruk van Ruud draagt ze dicht bij zich.
Annemarie wist precies wat ze wilde.
Zij koos hetzelfde ontwerp als haar moeder, maar dan in zilver.
Ook met twee geelgouden draadjes.
Alleen staan deze twee draadjes voor haar moeder en haar zus.
Zo draagt zij hen allebei naast de afdruk van haar vader.
Maaike draagt eigenlijk geen sieraden.
Voor haar begon het met twijfel.
Kan ik dit wel?
Past een ring bij mij?
Ze kreeg eerst een proefring mee.
Om te wennen. Om te voelen.
Uiteindelijk koos zij nu voor een eenvoudige zilveren ring.
met de vingerafdruk van haar vader.
En evt later de vingerafdruk van haar moeder dan aan weerszijden van de vingerafdrukken de
2 geelgouden draadjes
Drie ringen.
Drie keuzes.
Drie manieren van dragen.
Maar in elke ring hetzelfde:
liefde die blijft.