Soms vertelt één sieraad een heel leven.
Een meneer kwam bij mij met de sieraden van zijn overleden moeder. Hoewel alle sieraden
dierbare herinneringen waren, was er één ring die er voor hem met kop en schouders bovenuit
stak: de ring met de carneool. Die ring had voor zijn moeder altijd een bijzondere betekenis
gehad en na haar overlijden was juist dát sieraad voor hem het meest waardevol geworden.
Samen besloten we de ring een nieuw leven te geven. De carneool bleef de blikvanger van het
ontwerp. Al het goud van de oude sieraden werd omgesmolten en verwerkt in een nieuwe
ring. Geen kopie van het verleden, maar een stoere, eigentijdse ring waarin de herinnering aan
zijn moeder voortleeft.
Dat vind ik zo mooi aan mijn vak. Je bewaart niet alleen het goud of de steen, maar vooral het
verhaal dat eraan verbonden is. Zo ontstaat een sieraad dat iedere dag opnieuw een dierbare
herinnering met zich meedraagt.