Sommige opdrachten gaan niet alleen over het maken van sieraden. Ze gaan over liefde,
herinneringen en het doorgeven van een familieverhaal.
Na het overlijden van moeder-vader, schoonmoeder-schoonvader en oma-opa mocht ik haar
sieraden een nieuw leven geven. Bijna al het geelgoud werd hergebruikt, zodat haar dierbaren
allemaal een tastbare herinnering konden dragen. Het goud werd verdeeld over haar twee
dochters, Sanne en Simone, haar nicht Denise, maar ook over mevrouw Marx zelf, haar zus en
haar schoonzus.
Ook de bekende Close For Ever-armband van oma kreeg een nieuw verhaal. Aan deze
armband hingen naamplaatjes van haar kleinkinderen. Oma droeg hen letterlijk dicht bij haar
hart. Eerst dachten de kleindochters dat ze die hangers zelf niet zouden dragen. Uiteindelijk
besloot Sanne dat toch te doen. Juist daardoor bleef een klein stukje van oma precies zoals het
was.
Een bijzondere rol was weggelegd voor de trouwring van opa. Die ring werd verdeeld over de
2 dochter en nicht Sanne, Simone en Denise en vormt nu het hart van drie nieuwe sieraden.
Ook de naamplaatjes werden in deze ontwerpen gebruikt Drie ontwerpen met ieder 1/3 deel
van opa’s trouwring, maar ieder met een eigen karakter. Zo draagt ieder van hen een stukje
van opa én oma met zich mee.
Het mooiste aan mijn vak vind ik dat oude sieraden niet verdwijnen. Ze veranderen. Soms
herken je het oorspronkelijke sieraad nog terug in een klein detail, soms helemaal niet meer.
Maar de herinnering blijft altijd aanwezig.
Mevrouw Marx had zelf ook een bijzondere wens. Van de gouden manchetknopen van haar
vader maakten we twee wensschelpjes, met daartussen een parel uit het parelsnoer van haar
moeder. Ook haar klassieke parelsnoer kreeg een nieuw leven in een eigentijds collier.
Daarnaast maakten we van een geelgouden collier en delen van de Close For Ever-armband
prachtige wensschelpjes. Toen ze het collier omdeed, was haar reactie onbetaalbaar. Ze keek
in de spiegel, glimlachte en zei keer op keer: "Zo mooi." Dat zijn de momenten die mijn werk
zo bijzonder maken.
Ook aan haar zus en schoonzus werd gedacht. Voor allebei hielden we twee wensschelpjes en
een parel apart. Een klein, maar waardevol aandenken aan hun moeder en schoonmoeder.
Zo blijft een familie niet alleen verbonden door herinneringen, maar ook door sieraden die een
nieuw hoofdstuk vertellen. Dat is voor mij de echte waarde van goud: niet de prijs, maar het
verhaal dat erin verborgen zit.