Op deze foto zie je een oma en haar kleindochter. Maar als je iets langer kijkt, zie je nog veel
meer. Je ziet twee mensen die ontzettend veel van elkaar houden. Je ziet hoe goed ze elkaar
kennen. De warmte, het vertrouwen en de liefde zijn bijna voelbaar.
Tijdens ons gesprek ging het niet alleen over een ring. Het ging over opa.
Hij was haar grote voorbeeld. Een lieve opa die veel te vroeg gemist moet worden. Haar
grootste wens was om hem toch altijd een beetje dichtbij te kunnen dragen.
Samen met haar lieve oma hebben we de ring ontworpen. Niet ik alleen, maar met ons drieën.
Er werd gelachen, herinneringen werden opgehaald en af en toe viel er een stilte waarin
eigenlijk alles werd gezegd.
De ring bestaat uit twee banden. Eén gesloten band, als symbool voor de sterke basis van hun
familie en de liefde die altijd blijft bestaan. Daarnaast een open band, die laat zien dat het
leven verder gaat, ook al blijft er altijd een lege plek.
Tussen die twee banden schittert een edelsteen. Onder die steen is de as van opa verwerkt.
Onzichtbaar voor iedereen, maar iedere dag voelbaar voor haar. Zo draagt ze niet alleen een
ring, maar ook een stukje van haar opa met zich mee.
Voor mij is dit waar mijn vak om draait.
Niet alleen een mooi sieraad maken, maar luisteren naar een verhaal. Samen herinneringen
vertalen naar iets tastbaars. Een ring die veel meer is dan goud en een edelsteen.
Een ring die liefde vasthoudt.