Soms komt iemand binnen met een wens die niet gaat over bezit,
maar over herinneringen die je dichtbij wilt blijven dragen.
Ze zou in april 75 jaar worden.
Een leeftijd waarop ze glimlachend zei:
“Ik heb eigenlijk alles wat mijn hartje kan wensen.”
En toch lag er iets te wachten.
Niet vergeten… maar bewaard.
De trouwring van haar man.
Een ring die hij door zijn werk bijna nooit heeft kunnen dragen.
Steeds werd hij afgedaan en zorgvuldig opgeborgen.
En zo bleef hij uiteindelijk jarenlang stilletjes in de la liggen.
Maar er was nog iets bijzonders.
Een opaal.
Een prachtige edelsteen die ooit door de zus van haar man aan hen werd gegeven.
Ze had de steen meegenomen van een bijzondere reis door Australië, een herinnering aan
avontuur, liefde en verbondenheid.
Zijn zus betekende ontzettend veel voor hen allebei.
En nu ze er niet meer is, voelt het extra waardevol dat juist háár steen een nieuwe plek krijgt.
Samen gingen we kijken hoe we deze dierbare herinneringen konden samenbrengen.
De opaal wordt verwerkt in een hanger, samen met de trouwring van haar man.
Twee lieve mensen.
Voor altijd verbonden in één sieraad.
Geen nieuw verhaal,
maar een verhaal dat verder gedragen mag worden.